چنانچه مديريت يک پروژه را مبتنی براین چهار رکن اساسی بدانيم:

1- مديريت عمومی

2- رشته کاری/تخصصی

3- محدوده مديريت پروژه

4- مجريان

رکن مديريت عمومی پايه اصلی مهارتهای مورد نياز برای مديريت پروژه بوده و ضروری است مديران پروژه، آگاهی کافی از شاخصه های اين رکن داشته باشند.

اين شاخصه ها عبارتند از: قابليت برنامه ريزی، توانايی سازماندهی، توانايی راهبردی سازمان، ايجاد هماهنگی، توانايی ايجاد ارتباطات، توانايی تخصيص بهينه منابع.

ضمن آنکه بستری بنام پروژه دربرگيرنده دانش و تجربيات فعاليت های مختلف اعم از مهندسی، مديريت مالی، تدارکات، اجرا و ... می باشد و لازم است در محدوده های فرايندی نه گانه مديريت پروژه که کليات آن در شکل شماره يک آمده است، مديريت صورت گيرد.

شناسايی ميزان و نحوه انجام کار هر يک از مديران، تعامل فيمابين آنها و پاسخگويی مناسب به همه نيازها و انتظارات و در يک کلام راهبری پروژه سبب می گردد که کارفرمايان پروژه های بزرگ جهت ايجاد يکپارچگی در پروژه، اين فرايندها را در قالب پيمان و قرارداد کلی MC و يا EPC ضمن رعايت مسئوليتها و تضمينها واگذار نمايند.

در پيمان MC که ارائه خدمات پيمانکاری مديريت می باشد، مديريت اجرايی پروژه بطور کلی واگذار می شود و کارفرما فقط پروژه را تحت نظارت داشته و با تاييديه های او پروژه اجرا می گردد.

مسئوليت مسائل مالی و تدارکات تجهيزات و خدمات بعهده کارفرما بوده و در اين موارد، فقط توصيه های پيمانکار پروژه دريافت می شود،  ولی در صورت توافق طرفين خدمات، پيمانکار مديريت می تواند موارد فوق و حتی مشاوره حقوقی، تهيه سياستها و استراتژی ها را نيز در برگيرد. شکل شماره دو چگونگی ارتباط پيمانکار مديريت با کارفرما را بطور شماتيک نشان می دهد.

در پيمان EPC(FEPCM) تيم ورزيده ای شامل مشاور، پيمانکار، تامین مالی کننده، تجهيزکننده و حتی ارائه کننده خدمات عامل چهارم در کنار يکديگر قرار گرفته و اجرای تخصصی پروژه را تحت يک قرارداد کلی تعهد می نمايند. بدين وسيله نقصانهای معمول در تکميل بهينه پروژه ها همپوشانی شده و امکان ايجاد همزمانی در مراحل گوناگون اعم از طرح، اجرا، تجهيز، تامين مالی و ... جهت کاهش زمان اجرای پروژه بوجود می آيد.

در پايان ضمن معرفی امکانات و سوابق اجرايی اين شرکت در بخش های M،C،P،E،F توان و آمادگی شرکت توسعه مهندسی ايرانيان برای اجرای پروژه ها به روش MC و EPC اعلام می گردد.

27